(شکوفایی، قرن ششم) به گفته ننیوس در اثرش تحت عنوان «تاریخ بریتانیا»(Historia Britonum) (نوشتهشده حدود 800)، یکی از 5 شاعر معروف ویلزی در قرن ششم. شاعران دیگر تلیئسین، تالهرن تد اون، بلوشبارد و سیان (که آثارشان ناشناختهاند) بودند. عمده شهرت انایرین بهواسطه اثر یگانهاش «گادودین» (Y Gododdin) است که متقدمترین اثر ادبی ویلزی محسوب میشود. اما تنها نسخه آن،نسخهای خطی تحت عنوان «کتاب انایرین» (The Book of Aneirin) است که تاریخش به سال 1250 باز میگردد. این شعر عمدتاً زبانی ساده دارد؛ در عین حال، از استعاره و تشبیه بهنحو ماهرانهای در آن استفاده شده و آهنگ درونی و واجآرایی در آن فراوان به چشم میخورد. این شعر شهامت و قابلیت معاصران انایرین را ستایش میکند که در سپاه «مینیداگ ثروتمند» اهل کائریدون (در نزدیکی ادینبرا) خدمت میکردند و مجموعهای از ویژگیهای روشن و مشخص هر قهرمان در هیئت اعزامی بداقبال، مرکب از سیصد مرد جنگی را روایت میکند که مینیداگ آنها را بهمنظور بازپسگیری دژ استوار رومی «کتریث» در یورکشر شمالی انگلیس از سکسونهای دئیرا به جنگ با آنها فرستاد.
