[در معنای لغوی در زبان پرووانس باستان یعنی سپیدهدم] سرود سوگواری پرووانس برای عاشقانی که در سپیدهدم جدا میشوند یا هشدار نگهبان به عاشقان در سپیدهدم. آلباها مجموعه سرودهایی بودند که در قرن یازدهم و دوازدهم، شاعران بزمی و نوازندگان دورهگرد آن را میخواندند. برخی منابع آن را شکل اولیه اُباد (Aubade) درنظر میگرفتند اگرچه برخلاف آلبا، اُبادها معمولاً برای بزرگداشت سپیدهدم بهکار میرفتند. شاعران غزلسرا و همتایان آلمانی شاعران بزمی دورهگرد نیز از این شکل شعر استفاده کردند و آن را «تگلاید» (Tagelied) مینامیدند.
