الچی (ت. 12 می 1934، آلو، نزدیک پورت هارکورت، نیجریه) رماننویس و نمایشنامهنویس نیجریهای که بهعلت نگارش آثاری که نقش ماوراءالطبیعه در زندگی روستایی نیجریه را مورد بررسی قرار میدهند، مشهور است. او، که اهل قبیلة ایجو بود، به زبان انگلیسی مینوشت و در رشته ریاضی و فیزیک در کالج گاورمنت در اومواهیا و کالج یونیورسیتی در ایبادان فارغالتحصیل شد. او در ریورز استیت به سربازی رفت، به تدریس مشغول شد و در وزارت اطلاعات کار کرد. آمادی بیش از هر چیز بهسبب تلاش تاریخیاش دربارة زندگی سنتی روستاهای نیجریه شهرت داشت:«همخوابه» (The Concubine, 1966)، «تالابهای بزرگ» (The Great Ponds, 1969)، و «برده» (The Slave, 1978). این رمانها به سرنوشت بشریت و میزانی که این سرنوشت تغییرپذیر است، میپردازند. موضوع محوری مورد بررسی آثار او ارتباط میان آدمیان و خدایانشان است. او مشاهدهگر تیزبین جزئیات زندگی روزمره و مراسم مذهبی بود که در داستانهای نمایشی خود، آنها را بدون دستخوردگی شرح میداد. تأکیدات مشابهی در نمایشنامه منثورش «ایسیبورو»(Isiburu, 1973) دیده میشود که درباره کشتیگیر قهرمانی است که در نهایت با قدرت فوق بشری رقیبش شکست میخورد. نمایشنامههای دیگر او عبارتانداز: «سوپ فلفل و جاده ایبادان» (Peppersoup and the Road to Ibadan, 1977)، دو نمایشنامهای که به همراه یکدیگر به چاپ رسیدند، و «امیر بانوی ژوهانسبورگ» (Damer of Johannesburg, 1978). رمانِ «جدا شدن» (Estrangement, 1986)، که بعدها نوشته شد، فضای نیجریه در طول جنگ داخلی این کشور در سالهای 70-1967 را به تصویر میکشد. «غروب آفتاب در بیافرا» (Sunset in Biafra, 1973)، که شرح تجربیات او بهعنوان سرباز و غیرنظامی در طول نزاع بیافرا است؛ و «اخلاقیات در فرهنگ نیجریه» (Ethics in Nigerian Culture, 1982)از آثار غیرداستانی او است.
