[واژه یونانی کهن آن Adónion بهمعنی شعر ادانیک، مشتقی از Adónis به معنای اَدونیس] در علم عروض کلاسیک، داشتن وزنی متشکل از یک رکنِ سههجایی (ÈÈ -) که رکنی دوهجایی(- -) در پیاش میآید. ادانیک در متون سههجایی و بهخصوص در شعر چهارپاره و سافویی دیده میشود.
