نام مستعارِ چیان شینگ تسون (ت. 6 فوریه 1900، ووهو، استان آنهویی، چین- و. 17 ژوئن 1977) منتقد و مورخ ادبیات نو چین که سهم زیادی در رشد فرهنگ معاصر چین داشت. از نامهای مستعار دیگر وی چیان چیانوو، ژن رویینگ، رووان وومینگ، رینگ سان، و ووی روهویی است. چیان در 1926 به حزب کمونیست چین پیوست. بعد از 1927، با نوشتن مقالات زیادی، که دربارة نویسندگان چینی بود و در چند مجلد گردآوری شده بود، به حمایت علنی از ادبیات انقلابی طبقه کارگر پرداخت. او مجموعه داستانهای کوتاه «داستانهای انقلابی» (Gemingde gushi)، «زمین کوزهگر» (Yizhong)، و «مالوشا»(Malusha)؛ رمان کوتاه «زخم یک شلاق»(Yitiao bianhen)؛ مجموعه شعرهای «مرد مردنی و شاهینهای گرسنه» (Even yu jiying) و «زمین برهوت» (Huangdu)؛ و شعر روایی «شب طوفان» (Baofengyude) را منتشر کرد. چیان در 1930 بهعنوان عضوی از انجمن دائمی جامعه نویسندگان جناح چپ انتخاب شد. او در این دوره، دست به کار جمعآوری و مطالعه مطالبی دربارة ادبیات معاصر و دو دورة مینگ و چینگ شد. از آثار منتشرة او در این زمینهها «نویسندگان زن در چین جدید» (Xiandai Zhongguo nüzuojia, 1931)، «ادبیات نو چین» (Xiandai Zhongguo wenxuelun, 1933)، «یادداشتهای پنهان از محافل جدید ادبی چین» (Zhongguo xinwentan milu, 1933)، «مسیریابی شبانه» (Yehhang ji, 1935)، و «حرفی چند دربارة رمان» (Xiaoshuo Xiantans, 1936) هستند. بعد از جنگ چین- ژاپن، چیان به سمت ریاست دانشکدة ادبیات دانشگاه طرحریزی چین میانه منصوب شد. نقدهای ادبی دیگر او شامل «فهرستی از اپراها و رمانهای اواخر دوره چینگ» (Wan Qing Xiqu xiaoshuo mus, 1954)، «خلاصهای از روزنامهها و مجلات ادبی و هنری اواخر دوره چینگ» (Wan Qing wenyi baokan shulue, 1958)، «دو سخن در مورد رمان» (xiaoshuo ertan, 1960)، «نکاتی دربارة ادبیات اواخر دوره چینگ»، (Wan Qing wenxue congchao, 1960-62/ نه جلدی)، و «سه سخن در مورد رمان» (Xiaoshuo Santan, 1979) میشود.
