تئودور- اگریپا دو (ت. 8 فوریه 1552، پونز فرانسه- و. 29 آوریل 1630، ژنو، [سوئیس]) شاعر برجسته اواخر قرن شانزدهم و فرمانده مشهور اوگنو، جدلی و مورخ زمان خود. بعد از تحصیل در پاریس، اورلئان، ژنو و لیون به نیروهای اوگنو پیوست و در تمام مدت جنگهای مذهبی در میدان نبرد و در شوراهای مذهبی خدمت میکرد. او بعداً از گروه برادران اوگنو جدا شد و در 1620 به ژنو رفت و تا زمان مرگش در آنجا ماند. در میان آثار منثور اوبینیه شرح و تفسیر وی در مورد زندگی و آداب و رسوم بهطور گستردهای در «ماجراهای بارون دو فانست» (Adventures du baron de Faeneste, 1617)مشاهده میشود. «تاریخ جهانی» (Histoire universelle) تاریخ دوره زمانی از 1553 تا 1602 با ضمیمهای است راجع به مرگ هنری چهارم (1610) است. ضمیمهای که میخواست داستان را تا ورای 1622 ببرد. این نوشته جذاب، شامل گزارشهای شاهدان عینی در بیشتر حوادث است. شعر مهم اوبینیه در هفت بند، به نام «غمنامهها» (Tragiques)، که در 1577 شروع شد (1616 منتشر شد)، عدالت خداوند را میستاید؛ این شعر گرایش به فرقهگرایی را نشان میدهد و از نظر کیفی ناموزون است، اما این ضعفها با قطعاتی با قدرت شعری بسیار بالا جبران شده است. تحقیقات جدید در زمینه ادبیات باروک، علاقه به اشعار اوبینیه را با مضمون عشق و شور جوانی احیا کرده است. این اشعار در مجموعهای به نام «بهار» (Printemps, 1570-73) جمعآوری شده ولی منتشر نشده است. در این اشعار، شخصیتهای قراردادی و واژههای برگرفته از آثار پترارک، به سبکی کاملاً شخصی و مشحون از طنین تراژیک حاصل از نیروی تخیل و وهم عاشقانه خاص اوبینیه، بهکار گرفته شده است.
