آتلانتیکا نیز نامیده میشود، سرزمینی افسانهای در اقیانوس اطلس که در غرب تنگههای جبلالطارق قرار گرفته و گویا بهعلت زلزله در دریا فرورفته است. دو منبع اصلی این افسانه دو مورد از نوشتههای افلاطون به نامهای «تیمائوس» (Timaeus) و «کریتیاس» (Critias) هستند. اگر افلاطون داستان آتلانتیس را خلق نمیکرد، ممکن بود در گزارشهای مصر باستان دربارة فوران آتشفشان بر سرزمین تِرا در حدود 1500 ق.م منعکس شود. این افسانه، موضوع رایجی در ادبیات بوده و معمولاً بهمثابه جهان آرمانی از دست رفتهای تصویر میشود. فرنسیس بیکن، دَنیل دفو، پی. بی. شِلی، ژول وِرن، ایگناتیوس دانلی، پُل والری، هیلدا دولیتل، دابلیو. ایچ. اُدن، لوئیز دودِک و جیمز مریل نویسندگانی هستند که درباره آتلانتیس آثاری نوشتهاند.
