احمد (ت. 1 جولای 1910، دهلی، هند) نویسنده پاکستانی که رمانها و داستانهای کوتاه او فرهنگ و سنت اسلامی را در سیطره فرهنگ هندو مورد بررسی قرار میدهد. او، که به زبانهای انگلیسی و اردو تسلط داشت، یک مترجم و منتقد ادبی چیرهدستی نیز بود. علی در دانشگاه اسلامی الیگره (27- 1925) و دانشگاه لاکنو (کارشناسی، 1930؛ کارشناسی ارشد، 1931) تحصیل کرد. او علاوه بر دنبال کردن حرفه نویسندگی، استاد، سیاستمدار و تاجر بود. وی در 1932 به چاپ «زغالهای سوزان» (Angaray) کمک کرد. این اثر گلچینی از داستانهای کوتاه نوشتهشده به زبان اردو بود که بهسبب انتقاد شدید از ارزشهای مسلمانان طبقه متوسط، بهسرعت توقیف شد. او بعدها در 1936 بنیادگذار اتحادیه نویسندگان پیشرو سراسر هندوستان شد که نوآوری در ادبیات اردو را ارتقا داد. در داستانهای کوتاه و تأثیرگذارش، که متشکل از چندین جلد بودند، حس واقعگرایی و آگاهی اجتماعی و استفاده از جریان سیال ذهن برجسته بود. علی با چاپ اولین رمانش، «تاریک و روشن در دهلی» (Twilight in Delhi, 1940)، که به زبان انگلیسی نگاشته شده بود، با استقبال بینالمللی مواجه شد. این اثر به شکلی خاطرهانگیز و حسرتبار از میان رفتن اشرافیت سنتی اسلامی در حین استیلای استثمار بریتانیا در قرن بیستم را شرح میدهد. دومین رمان او، «اقیانوس شب» (Ocean of Night, 1964)، شکاف فرهنگی موجود در هند را مورد بررسی قرار میدهد که پیش از به وجود آمدن هند و پاکستان در 1947 وجود داشته است. «در باب موشها و سیاستمدارها» (Of Rats and Diplomats, 1985) همچون رمان اقیانوس شب، چند دهه پیش از انتشار به نگارش درآمده بود. این اثر یک رمان هجوی در مورد سیاستمداری است که دم موشگونه او جلوه مادی زوال اخلاقی اوست. کتاب شعرِ «کوه طلای ارغوانی» (Purple Gold Mountain, 1960)، و مجموعه داستان کوتاه «زندان» (The Prison- House, 1985)، از دیگر آثار قابل توجه او است.
