(ت. 9 نوامبر 1892، برلین، آلمان- و. 13 اکتبر 1957، والینگفورد، کانتیکات، ایالات متحده) معلم و محقق زبان و ادبیات رومیایی. وی پس از کسب درجه دکترا در زبانشناسی تاریخی و تطبیقی در دانشگاه گرایفسوالتِ آلمان در 1921، در سِمَت کتابدار کتابخانه دولتی آلمان مشغول بهکار شد و از 1927 تا 1947 استاد زبانشناسی رومیایی دانشگاه ماربورگ آلمان و دانشگاه دولتی ترکیه در استانبول بود. وی در 1947 عضو هیئت علمی دانشگاه ییل شد. بهترین اثر او «میمسیس: نمایش واقعیت در ادبیات غربی» (Mimesis: Dargestellte Wirklichkeit in der abendländischen Literatur, 1946) بود که توصیفگر گسترش و توسعه ادبیات غرب براساس ویژگیهای تاریخی در هر دوره است.
