(ت. 13 سپتامبر 1876، کمدن، اهایو، امریکا - و. 8 مارس 1841، کولون، پاناما) نویسندهای که داستان کوتاه امریکایی را بین جنگ جهانی اول و دوم، بهشدت تحت تأثیر قرار داد. سبک نثرش، که بر گفتار معمولی استوار و از نوشتار تجربی گرترود استاین منشأ گرفته است، که بهطور محسوسی بر ارنست همینگوی مؤثر بود. اندرسن شغلهای متنوعی داشت و در همان حال، در وقت آزادش داستان مینوشت. سرانجام، او از طریق چاپ اثرش و یا ترک دیگر مشاغل، درآمد کافی کسب کرد. از سوی چند نفر از ادبا تشویق شد و با ارسال آزمایشی شعر و داستان کوتاه به مجلات کوچک، کارش را شروع کرد. اولین رمانهایش، «پسر ویندی مکفرسون» (Windy McPherson's Son, 1916 / نسخهتجدیدنظر شده، 1921) و «مردان پیشرو» (Marching Men, 1917)، را در حالی نوشت که هنوز یک تولیدکننده بود. «وینزبرگ، اهایو» (Winesburg, Ohio, 1919) اولین کتاب پختة اوست که وی را به شهرت رسانید. قصههای کوتاه و داستانهایش، که در روزنامهها آمده، از حیث عاطفی به اوضاع مردمی برمیگردد که او توصیف میکند؛ «ازدواجهای بسیار» (Many Marriages, 1923)، که بر ارضای جنسی تأکید میکند؛ «خنده تاریک» (Dark Laughter, 1925)، که برای مرحله «بدوی» قبل از تمدن ارزش قائل شده است؛ «آن سوی علاقه» (Beyond Desire, 1932)، که رمانی درباره نزاعهای کارگری کارگاه نساجی ناحیه جنوب است، از جمله رمانهای او است. عموماً تصور میکنند بهترین اثرش در بین داستانهای کوتاه اوست که در مجموعههای «پیروزی تخم مرغ» (The Triumph of The Egg, 1921)، «اسبها و مردها» (Horses and Men, 1923)، «مرگ در جنگل» (Death in the Woods, 1933)، و نیز رمان وینزبرگ، اهایو، که قبلاً اشاره شد، آمده است.
