جِی. جی.، نام کامل او جیمز گرِیَم (ت. 15 نوامبر 1930، شانگهای، چین) نویسنده بریتانیایی داستانهای علمیـ تخیلی؛ داستانهای او در مکانهایی رخ میدهد که بهعلت فزونی یافتن فناوریهای منحط، از نظر بومشناختی در وضعیت نامتعادلی قرار دارند. او فرزند مدیر شرکتی بریتانیایی مستقر در چین بود. بلارد چهار سال از دوران کودکیاش را در زمان جنگ جهانی دوم در اردوگاهی ژاپنی نزدیک شانگهای زندانی بود. تجربیات او در این اردوگاه در رمان «امپراتوری خورشید» (Empire of the Sun, 1984/ فیلم آن در 1987) روایت شده است؛ این رمان اساساً زندگینامۀ خودنگاشت اوست. شهر ویران شده و نواحی روستایی حوالی آن نیز محل وقوع حوادث چندین رمان فاجعهآمیز وی است. او به کینگز کالج کیمبریج رفت، امّا بدون گرفتن مدرک آنجا را ترک کرد. اولین داستانهای کوتاهش در دهه 1950 چاپ شدند. با آغاز دهه 1960، بلارد آثار بلندتر خود را نوشت، که آثار معروفی چون «دنیای غرقشده» (The Drowned World, 1962)، «باد از هیچ کجا» (The Wind from Nowhere, 1962)، «جهان سوزان» (The Burning World, 1962)، و «دنیای بلورین» (The Crystal World, 1966) از آن جمله است. با تصاویر خشنِ داستانهای کوتاه سوررئالش در «نمایشگاه قساوت و سنگدلی» (The Atrocity Exhibition, 1970/ که با عنوان «عشق و ناپالم: صادرات امریکا» (Love and Napalm: Export U.S.A) نیز چاپ شد)، بلارد نوشتن دربارۀ جنسیت و فنّاوری فاقد صفات انسانی را در بالاترین حدّ افراط شروع کرد. رمانهایش «سقوط» (Crash, 1973)، «جزیره بتونی» (Concrete Island, 1974)، و «خیزش» (High Rise, 1975) روایتگر سرنوشت شوم مردم طبقه متوسط قرن بیستم است که به انحطاط سوق داده شدهاند. در تقابل با این نگاه فاجعهآمیز به آینده، میتوان به داستانهای کوتاه «شنهای قرمز» (Vermilion Sands, 1971) اشاره کرد که توصیفکننده فساد و انحطاط آرمانشهر فنّاورانۀ ورمیلیئن سندز است. آثار بعدی وی مجموعه داستان کوتاه «تب جنگ» (War Fever, 1990)، و رمان «محبّت زنان» (The Kindness of Women, 1991) است.
