کینگزلی نام کامل او سر کینگزلی ایمیس (ت. 16 آوریل 1922، لندن، انگلستان) داستاننویس، شاعر، منتقد و معلمی که در اولین داستانش به نام «جیم خوششانس» (Lucky Jim, 1954 / فیلم آن، 1957) چهره خندهداری را خلق کرد که به نامی آشنا در بریتانیای کبیر دهه 1950 تبدیل شد. ایمیس معمولاً از گروهی «مردان جوان خشمگین» بهحساب میآمد، گرچه او این وابستگی را انکار میکرد. او پدر مارتین ایمیس نویسنده بود. ایمیس با یک وقفه در طول جنگ جهانی دوم برای خدمت در مخابرات ارتش سلطنتی در جانز کالجِ آکسفورد تحصیل کرد و در 1949 فارغالتحصیل شد. در طول دوازده سال در جایگاه استاد دانشگاه اسوانسی در ویلز، اشعار و داستانهایش را منتشر کرد. اشعار ایمیس فوقالعاده نیست. هرچند جیم خوششانس موفقیت عاجلی بود، ولی دیگر داستانهای او نیز به دل خوانندگان کثیر آثار او نشست. فقدان حمایت آشکار از شخصیتها و اجرای طنزآلود و تند و خوب بودن گفتوگوها، که بر چهره تندخویانه آنها افزوده شده بودند، از ویژگی آثار اوست. ایمیس بیش از چهل کتاب نوشت که شامل بیست رمان، تعدادی کتاب شعر و چندین مجموعه مقاله است؛ خصوصاً داستانهای «احساس ناپایدار»(That Uncertain Feeling, 1955)، «مرد خام»(The Green Man, 1969)، «دارایی جک»(Jack’s Thing, 1978)،و «شیاطین پیر»(The Old Devils, 1986) که آخری جایزه بوکر را برنده شد. در 1990، ایمیس لقب «سر» دریافت کرد. در 1991 یک مجموعة سرگرمکننده با عنوان «خاطرات»(Memoirs) چاپ کرد که بیشتر حکایتهایش مبتذل و درباره معاصران یا دوستان سابقش بود.
