ژان، نام کامل او فرانسوئا - ویکتور - ژان (ت. 4 فوریه 1848، تولون، فرانسه- و. 13 می 1921، پاریس) شاعر، رماننویس و نمایشنامهنویس فرانسوی که شهرت وی عمدتاً بهسبب سرودن اشعاری دربارة ناحیه پرووانس است. او در جوانی در رشته حقوق تحصیل کرد، اما بهعلت دلبستگی به ادبیات آن را رها نمود. اولین کتاب شعر او، «باورهای یک جوان» (Jeunes croyances, 1867)،نشاندهنده تأثیر آلفونس دو لامارتین، شاعر رمانتیک، بود که با استقبال خوبی مواجه شد. اِکار بعد از جنگ فرانسه و آلمان به پاریس رفت و «آشوبها و تضمینها» (Les Rebellions et les apaisements, 1871) را به چاپ رساند. «اشعار پرووانس» (Poémes de Provence)، که یادآوری احساس مناظر مربوط به پرووانس است، در 1874 به چاپ رسید؛ دو سال بعد «ترانههای کودک» (La Chanson de l'enfant) به چاپ رسید. موفقترین نمایشنامه او ازمیان 14 نمایشنامهاش «پدر لبونار» (Le Père Lebonnard) بود که در 1889 برای اولینبار به اجرا درآمد. بیشتر رمانهای او، که بهترین آنها «مورین اهل شمال افریقا» (Maurin des maures, 1908) است، نیز مبتنی بر زندگی در پرووانس هستند. او در 1909 عضو فرهنگستان فرانسه شد.
