[یونانی آن antíspastos، که از لحاظ لغوی یعنی کشیده شده در جهت مقابل] در عروض کلاسیک، توالی È- - È که بهتنهایی نمیتواند مبنای ضربآهنگ قرار بگیرد. در عروض جدید، عروض تکیهای، ضربی که یک رکن وزنی یا نظام چهارهجایی دارد که در آن یک «تروکه» (یک هجا با تکیه و یکی بدون تکیه) پس از یک رکن دوهجایی (یک هجا بدون تکیه و یکی با تکیه) میآید و اینطور تقطیع میشود. È َ َÈ.
