[یونانی پیشین anaphorá، از یونانی، عمل به عقب بردن] تکرار کلمه یا کلماتی در آغاز دو بند یا دو بیت متوالی یا بیشتر شعر، بهخصوص برای تأثیر شعری یا بلاغی. نمونهای از برگشت، در قطعه معروف عهد عتیق [کتاب واعظ، سوره 3، آیات 1-2] اینگونه شروع میشود: و برای هر چیز زمانی و فصلی است و برای هر موضوعی در دنیا: و زمانی برای تولد و زمانی برای مرگ؛ و زمانی برای کاشتن و زمانی برای برداشت آنچه کاشته شده و... For everything there is a season, and a time for every matter under heaven: a time to be born, and a time to die; a time to plant, and a time to pluck up what is planted; … برگشت (گاهی epanaphora خوانده میشود) بهصورت مؤثری برای تأکید و برجسته ساختن، در نثر بحثانگیز و موعظهها و در شعر استفاده شده است؛ مثلاً در این سطرها از هملت اثر شکسپیر: «مردن، خوابیدن/ خوابیدن ـ شاید خواب دیدن».
