جان، نام کامل او جان سیموتر، بارت کوچک (ت. 27 می 1930، کیمبریج، ایالت مریلند، امریکا) نویسندۀ امریکایی که بیشتر برای رمانهایی که فهم فلسفی را با هجو نیشدار و تند و اغلب با شوخطبعی مستهجن تلفیق کرده شهرت دارد. بارت در دانشگاه جانزهاپکینز ایالت بالتیمور تحصیل کرد و در دانشگاههای گوناگون ازجمله جانز هاپکینز درس داد. اولین رمانش «اپرای متحرک»(The Floating Opera, 1956) و دومین رمانش «پایان راه»(The End of the Road, 1958) شخصیتهایی را که از احساس بیهودگی به ستوه آمدهاند، توصیف میکند. «عامل دائمالخمر»(The Sot-Weed Factor) داستانی مقالهوار با ریشخند به تاریخ قدیم مریلند است. «جایلز بچه بُز»(Giles Goat Boy, 1966) داستان غیرعادی دربارة زندگی یک قهرمان اسطورهای و مبلّغ مذهبی است. اثر «گمشده در بازیگاه» (Lost in the Funhouse, 1968) شامل قطعات کوتاه تجربی است که در میان داستانهایی براساس دوران کودکیاش جای گرفته است. در ادامه، «هیولا» (Chimera, 1972)، که سه رمان کوتاه است، و رمان تجربی «نامهها» (Letters, 1979) را نوشت. رمانهای «شنبهای» (Sabbatical, 1982) و «داستانهای مدّ آب» (The Tidewater Tales, 1987) بیشتر روایتهای سنتی هستند.
