دانشنامه جامع علوم انسانی

دانشنامه جامع علوم انسانی

ایبرمز، اِم. ایچ. نام کامل او مایر هاوئِرد (ت. 23 جولای 1912، لانگ بِرَنچ، نیوجرسی، ایالات متحده) منتقد ادبی امریکایی که به‌سبب پژوهش درباره دوره رمانتیک در ادبیات انگلیسی معروف است.

چکیده
ایبرمز پس از فارغ‌التحصیلی از هاروارد در 1934 و پیش از بازگشت به دانشگاه محل تحصیلش برای اخذ مدرک کارشناسی ارشد و دکتری به‌ مدت یک سال در دانشگاه کیمبریج درس خواند. در 1945 به دانشکده کورنِل ایتاکای نیویورک پیوست و در 1983 استاد ممتاز شد.
     ایبرمز اولین کتابش «شیر بهشت: تأثیرات پندار افیون بر آثار دکوئینسی، کِرَب، فرانسیس تامپسن، و کولریج» (The Milk of Paradise: The Effects of Opium Visions on the Works of De Quincey, Crabbe, Francis Thompson, and Coleridge, 1934) را زمانی‌که دانشجوی کارشناسی بود نوشت. با دومین اثرش «آینه و چراغ: نظریه رمانتیسم و سنت نقد» (The Mirror and the Lamp: Romantic Theory and the Critical Tradition, 1953) به خیل نظریه‌پردازان ادبیات رمانتیک پیوست. عنوان این کتاب، دلالت بر دو استعاره دارد که ایبرمز بدین‌وسیله، قرن هجدهم و نوزدهم را به‌ترتیب توصیف می‌کند؛ اولی به مانند انعکاسی خشک و عقلانی از واقعیت بیرونی و دومی مانند نوری که هنرمندان بر جهان‌های درونی و بیرونی‌شان می‌تابانند؛ اثر بعدی او «ماوراءالطبیعه‌گرایی طبیعی» (Natural Supernaturalism, 1971) دامنه دسترسی گسترده‌تری از حساسیت رمانتیسم، از جمله مفاهیم دینی و تأثیر آن بر ادبیات نوین را مورد پژوهش قرار می‌دهد. مقالات انتقادی او در «نسیم موافق» (The Correspondent Breeze, 1984)، و «کارها را با متن انجام دادن» (Doing Things with Texts, 1989) گردآوری شدند.
 
 
مسعود امیرخانی