رنه (- فرانسوا- نیکولا- ماری) (ت. 26 دسامبر 1853، آنژه، فرانسه- و. 20 جولای 1932، پاریس) نویسندۀ تأثیرگذار فرانسوی که رمانهایی دربارۀ زندگی در شهرستانها مینوشت، در نگرشهایش بهشدت سنّتی بود، و جزء گروه نویسندگان کاتولیک فرانسه در زمان خودش محسوب میشد. بازن در دانشگاه کاتولیک در آنژه تدریس میکرد. اولین آثارش دیدگاهی بهشدت ایدهآلیستی از زندگی روستایی ارائه میکرد، امّا بعد از سفر به اسپانیا و ایتالیا، که در 1893 شروع شد، دیدگاههایش تغییر کرد. «زمینی که میمیرد» (La Terre qui meurt, 1899) بهطور تأثرانگیزی به موضوع مهاجرت میپردازد. «خانواده اُبرله» (Les Oberlé, 1901) آلمانی شدن آلزاس- لورِن را از رهگذر علائق تقسیمشده در درون خانواده اُبرله توصیف میکند. «دوناتین» (Donatienne, 1903) شرحی از ثروت زوج جوانی به نام برتون است. «گندمی که میروید» (Le Blé qui lève, 1907) نیز تأثیر مخرب اتحادیه را بر زندگی صنف چوببرها توصیف میکند.