(حدود 709-639) راهب بزرگ وست سکسون در مِلمِسبری، فرهیختهترین مدرس وِسِکس در قرن هفتم، پیشگام در هنر شعر لاتین در میان انگلوسکسونها و مؤلف نوشتههای بهجا مانده متعدد در شعر و نثر لاتین. مؤسس ایرلندی ملمسبری در علوم لاتین و سلتی- ایرلندی او را آموزش داد و سپس، وی تحصیلاتش را در مدرسه مشهور کنتربری پی گرفت؛ جایی که از سراسر قاره اروپا تأثیر پذیرفت. حدود 675، راهب بزرگ ملمسبری شد و با ماندن در آنجا امور سهگانه راهب و کشیش، مشوق یادگیری، و شاعر لاتین را پیش برد. او در 705 اسقف اعظم شربورن شد. همچنین، وی یک شاعر بومیزبان محبوب بود، هرچند که هیچکدام از اشعارش، که به زبان انگلیسی باستان سروده شده، بهجای نمانده است. علم عروض، اشتغال خاص ذهنی او بود و مشهورترین اثر وی مقالهای در باب علم عروض است که برای دوستش آلدفریت، پادشاه نورتامبریا (704-685)، فرستاده است. این اثر صد «چیستان» (aenigmata) را بهعنوان مثال دربر میگیرد که ابداع خود او هستند و به زبان لاتین و در قالب شش وزنی سروده شدهاند.
