بند شعری یونانی کلاسیک، متشکل از چهار سطر با رکنهای وزنی متفاوت که دارای پنج هجای بلند در هر کدام از دو سطر اول، چهار هجای بلند در سطور سوم و چهارم، و همچنین یک هجای بدون تکیه در آغاز سه سطر اول (anacrusis) است. تقطیع اَلکائیک یونانی به شکل زیر است: _|È_|ÈÈ_|È_|È_|È _|È_|ÈÈ_|È_|È_|È |È_|È_|È_|È_|È È ._|È_|ÈÈ_|ÈÈ_ این بند، که نامش برگرفته از و شاید هم ابداع شده السیوسِ شاعر است، در شعر لاتین، بهویژه در قصیدههای هوراس، به قالب مهمی بدل شد. تغییرات به وجود آمده در اَلکائیک سنتی، شامل استفاده از هجای آغازین بلند و یک رکن دوهجایی دوضربی در اولین رکن کامل سه سطر آغازین است. این بند در دورة نوزایی در شعر انگلستان و فرانسه اقتباس شد و بعداً در آثاری همچون «میلتن»(Milton) اثر اَلفرد لرد تنیسن، مورد استفاده قرار گرفت.
