[انگلیسی دورة میانه (اسکاتلندی)، اخذ شده از گالیک اسکاتلندی و ایرلندی] شاعر و یکی از نویسندگان پرشور ادبیات غنایی و حماسی. باردها از مؤلفان سلتی اشعار شبانی و طنز و عموماً خوانندگان آوازهای محلی بودند که به شعر گفتن و شرح اشعار دربارة قهرمانان و اعمال آنها میپرداختند، این واژه در منطقه گول منسوخ شد، اما در ایرلند و ویلز همچنان بهکار میرود. باردهای ایرلندی از طریق خواندن این اشعار با صدای بلند سنت «شعر خوب» را حفظ کردند. در جایی از ویلز کلمه بارد (bardd) همواره برای نامیده شاعران بهکار میرفت. روش باردیک در قرن دهم بهصورتهای مختلفی رمزگذاری شد. هرچند در اروپای اواخر دوران قرون وسطی این سنت شعری رو به افول نهاد، اما نوع ویلزی آن دوام آورد و همهساله در جشنواره شعر و موسیقی آیستدفود، که مجمعی از شعرا و نوازندگان در آن حضور مییابند، گرامی داشته میشود.
