برناردو دو (ت. 1568، بالدپنیاس، اسپانیا- و. 11 اکتبر 1627، سن خوان، پی. آر.) شاعر و اولین اسقف پورتوریکو که توصیفات شعرگونه او از منطقه نیو ورلد یا امریکای جنوبی سبب شد جایگاه مهمی در میان بزرگترین شاعران جامعه امریکا پیدا کند. بالبوئنا، هنگامیکه کودک بود، به مکزیک رفت و در آنجا و سپس در اسپانیا تحصیل کرد. هنگامیکه به امریکای جنوبی بازگشت، در جامائیکا چند کلیسای کوچک را بنا نهاد و سرانجام اسقف پورتوریکو شد (1620) و تا زمان مرگش در آنجا باقی ماند. بهعلت سرودن دو شعر حماسی «عظمت مکزیک» (LaGrandeza Mexicana, 1640)، و «برناردو؛ یا، پیروزی در رونسزوالیس» (El Bernardo o la victoria de Roncesvalles, 1624) و مجموعهای از شعرهای کوتاه «عصر طلایی در جنگلهای ایرفیل» (El siglo de oro en las selvas de Erifile, 1608) کاملاً نام وی به یاد مانده است. اکثر آثار او، هنگامیکه کتابخانهاش بهوسیله هلندیها در حمله به سن خوان در 1625 تخریب شد، ناپدید شدند.
