[یونانی آن apología به معنای خطابة دفاعیه، برگرفته از دو جزء apó به معنای دور و جدا از +lógos به معنای عبارت، گفتار] یک شکل از زندگینامه خودنگاشت که در آن دفاع، چهارچوبی است برای بیان عقاید و دیدگاههای شخصی خود نویسنده. نمونه اولیه «دفاعیه» (Apology) مربوط به قرن چهارم ق.م، دفاعیه افلاطون است که در آن، سقراط در مقابل اتهامات وارده با ارائه تاریخ مختصری از زندگی خود و تعهدات اخلاقیاش دفاع میکند. از میان معروفترین دفاعیههای ادبیات غرب، میتوان از «دفاعیات رمون سبانت» (Apologie de Raimond Sebond, 1580) نام برد که رسالهای از مونتنی است؛ کسیکه از عقاید قرن پانزدهمی اهل اسپانیا بهصورت دستاویزی برای نشان دادن دیدگاههای خودش در بیان بیهودگی خردورزی بهره میبرد. «دفاعیهای برای زندگی آقای کالی سیبرِ کمدین» (An Apology for the Life of Mr. Colley Cibber, Comedian, 1740)، که پاسخهای مدیر- بازیگر انگلیسی قرن هجدهم، الگزاندر پوپ، به منتقدانش با خلاصهای از دستاوردهای دوران حرفهای طولانیاش است، و کتاب «دفاع از اندیشه دینی من» (Apologia pro Vita Sua, 1864، بعدها با عنوان جدید «پیشینه آرای دینی من» (History of My Religious Opinions))، که در آن جان هنری نیومن به بررسی عقاید مذهبیای میپردازد که الهامگرفته از تغیر دین او بهسوی کلیسای کاتولیک روم است.
