[یونانی آن aposíōpēsis که معنای تحتاللفظی آن شکستن سکوت است] در فن خطابه، تعمد گوینده در عدم اتمام یک جمله را گویند. آپوسایوپیسیس معمولاً بیانکنندة خشم یا عصبانیت همراه با سکوت است؛ برای نمونه در جمله «چرا، تو ...» و برخی از اوقات نیز حاکی از تهدیدات مبهم است، مثلاً در «چرا، من میخواهم ...» شنونده در انتظار تکمیل جملهای است که گوینده در ذهن خود دارد. در فن خطابه یونان باستان، آپوسایوپیسیس در برخی مواقع شکلدهنده تأملی است که گوینده پیش از تغییر موضوع بحث یا انحراف از آن انجام میدهد.
