فرهنگستان و مؤسسه هنر و ادب امریکا نیز نامیده میشود (1992-1904)، اسم اصلی آن مؤسسه ملی هنر و ادب بوده است. مؤسسهای که در 1898 بنا نهاده شد و هدف آن پرورش، کمک و حفظ علاقه به ادبیات، هنر، و موسیقی است. مقر این فرهنگستان در نیویورک است و 250 عضو دارد. این فرهنگستان اندیشه اچ. هولبروک کرتیسِ پزشک و سیمئون ای. بالدوینِ قاضی بود. آنها پس از سازماندهی 250 عضو اصلی (شاید با نگاهی به 40 «جاویدان» آکادمی فرانسه) به این نتیجه رسیدند که بهاندازه کافی بهصورت انحصاری عمل نکردهاند؛ آنها این گروه 250 عضوی را یک مؤسسه نامیدند و از میان اعضای این مؤسسه 50 عضو نخبه انتخاب شدند. هفت عضو اولیه این مؤسسه، که در 1904 به عضویت فرهنگستان درآمدند، نویسندگانی با اسامی ویلیام دین هاوئلز، مارک توئین، و ادموند سی. استدمن، مجسمهسازی به نام اوگاستس سنت- گودنز، نقاشی به نام جان لافارژ، آهنگسازی به نام ادوارد مک داوئل و دولتمرد تاریخدان جان هی بودند. اولین خانم عضو این مؤسسه جولیا وارد هاو، نویسنده «سرود جنگی انقلاب» (The Battle Hymn of the Republic) بود که در 1907 به عضویت این مؤسسه و در 1908 به عضویت فرهنگستان درآمد. پس از او ادیت وارتون در 1926 به عضویت مؤسسه درآمد. در 1992 اعضاء رأی دادند که به شکل واحدی از عضویت 250 نفر درآیند و این ادغام در 1993 اعلام شد. عضویت در مؤسسه دائمی است. یکی از اعضا، ویلهلم دیدریش، بهعلت استفاده از نوشتافزار اداری برای نوشتن نامههای ضدیهودی در 1947 اخراج شد. گروههای این مؤسسه، سالانه از میان انواع جوایز نقدی یکی را به هنرمندان پرتلاش و منتخب اهدا میکنند که شامل کمک هزینههای میلدرد و هرولد استراوس هستند (که به دو نویسنده برجسته برای 5 سال متوالی داده میشود.).
