غزلی سروده جان دان، یکی از نوزده «غزل مقدس» یا «مکاشفات الهی»، که در اصل در 1633 در چاپ اول «ترانهها و غزلها» (Songs and Sonnets) منتشر شد. این غزل با مخاطب قرار دادن مستقیم خدا و کاربرد صور خیال خشن و جنسی، یکی از شورانگیزترین غزلهای عبادی دان است. شاعر در این اثر تقاضا میکند تا بر تردید اعتقادیاش فائق آید و مورد رحمت الهی قرار گیرد.
