(ت.حدود 740 ق.م، آخن، پادشاهی فرانکس [اکنون در آلمان] - و. 18 فوریه 814، سانتولا، پیکاردی [اکنون در فرانسه]) شاعر فرانکیش و اسقف دربار شارلمانی. انگیلبرت از پدر و مادری اصیل بود و در مدرسه کاخ سلطنتی در آخن تحت تعلیم آلکوئین تحصیل کرد و از نزدیک با دربار و خانواده سلطنتی ارتباط داشت. او در 794 راهب بزرگ سانتولا (سن ریکیه) در پیکاردی شد. اشعار لاتین وی فرهنگ و ذوق انسان در جهان را نشان میدهند. بخشی از منظومه حماسی که احتمالاً وی نوشته، زندگی در قصر و جلسه و گفتوگوی میان شارلمانی و پاپ لئوی سوم را توصیف میکند؛ این اثر لقب «هومر» را از سوی آلکوئین نصیب او کرد. اشعار کوتاهتر وی مهارت او را در عروض و قافیه نشان میدهد و تصویری از جمع سلطنتی ارائه میکند.
