نام رمانی از جیمز بالدوین، که در 1962 منتشر شد. این رمان بهعلت روایت تصویرگونه روابط جنسی و نیز روابط بین نژادی معروف است. در ابتدای داستان، روفوس اسکات، یک جازیست سیاهپوست، خودکشی میکند و دوستانش را بر آن میدارد که در پی کشف راز مرگش، و در نهایت، درک و شناختی عمیقتر از هویت خویشتن باشند. این اثر با ساختاری پراکنده و نامنسجم، رویدادهایی را- مانند روابط ناهمجنسخواهانه، همجنسگرایانه، و روابط جنسی بین نژادی- که در بین دوستان اسکات اتفاق میافتد توصیف میکند. رمان با زبان و ساختار خاص خود در واقع گذر از اثر پیشین بالدوین محسوب میشود.
