دانشنامه جامع علوم انسانی

دانشنامه جامع علوم انسانی

آبلار، پیتر، پیئر آبلار (Abélard) یا پیئر آبلار (Abailard) نیز نامیده می‌شود، از نام لاتین پتروس بایلادوس یا پتروس آبئیلاردوس گرفته شده (ت. 1079، لوپاله، نزدیک نانت، واقع در بریتانی [امروزه در فرانسه] - و. 21 آوریل 1142، کشیش‌نشین سن مارسل)، نزدیک شالون سور سون، بورگوندی [امروزه در فرانسه]) فیلسوف و عالم فرانسوی که در دنیای ادبیات به‌واسطه اشعارش و نیز روابط نامشروع با الوئیز شهرت یافته است.

چکیده
وی، که در مقام معلم خصوصی الوئیز تیزهوش به استخدام درآمد، مسحور عشق او شد. حاصل این عشق نامشروع، فرزندی بود که باعث شد آن دو مخفیانه ازدواج کنند، اما خویشاوندان خشمگین الوئیز، آبلار را اخته کردند و از آن پس، آن دو زندگی مذهبی متفاوتی را در پیش گرفتند. پس از آنکه الوئیز، راهبه‌نشین خود را با نام پاراکله بنیاد‌گذاری کرد، آبلار به ‌‌سمت کشیش اعظم آن انتخاب شد و برای آن جامعه، قوانینی وضع کرده، به توجیه روش زندگی راهبه‌ها پرداخت. یکی از مواردی که وی در این زمینه مورد تأکید قرار داد، فضیلت مطالعه ادبیات به‌وسیلة راهبه‌ها بود. در اوایل دهه 1130، الوئیز و آبلار مجموعه‌ای از نامه‌های عاشقانه و مکاتبات مذهبی خود را به طبع رساندند. در سه عنوان از اصیل‌ترین آثار ادبی آبلار موضوع رابطه وی با الوئیز به‌عنوان موضوع اصلی اثر به‌کار گرفته شده است. برای مثال در «مدیحه ارواح» (Hymnarius Paraclitensis) وی شش نفرین و ورد مربوط به گناه و عذاب را بر زبان شخصیت‌های انجیلی می‌نشاند.
     در میان آثار وی در زمینه فلسفه کتاب «آری و نه» (Sic et non, 1136) برجسته‌ترین اثر محسوب می‌شود. در «داستان بیچارگی من» (Historia calamitatum, 1136) به ‌روایت رابطة نامشروع خویش با الوئیز و نتایجی که براعتقادات مذهبی وی داشته است می‌پردازد.
 
 
محمدعلی سلمانی ندوشن