فرانسیس، وایکُنت سنت آلبنز (یا آلبن)، بارون ورولم، (18-1603) سر فرانسیس بیکن نیز نامیده میشود (ت. 22 ژانویه 1561، یورک هاوس، لندن، انگلستان - و. 9 آوریل 1626، لندن) فیلسوف و مرد اهل ادب که «مقالات»(Essays, 1597)و دیگر نوشتههایش او را بهعنوان استاد نثر انگلیسی نشان میدهد. بیکن در 1582 وکیل دعاوی و در 1584 نماینده مجلس شد، اما تا 1591 در کسب قدرت سیاسی، موفقیت اندکی داشت. در این زمان بود که رابرت دوروکس، دومین کنت اسکس و فرد مورد علاقة ملکه الیزابت، حامی و پشتیبان او شد. بااینحال، تا 1600، مشاور عالم ملکه در محاکمة اسکس بود و در 1601 گزارشی تهیه کرد که اسکس را به جرم خیانت محکوم میکرد. با جلوس جیمز اول در 1603، بیکن سعی کرد مجدداً نفوذی پیدا کند؛ او در 1618، رئیس افتخاری دانشگاه و بارون ورولم شد؛ در 21- 1620 بهسمت وایکنت سنت آلبن منصوب شد. بین سالهای 1618 و 1620، او دست کم 12 نسخة اولیه از معروفترین اثرش «ارغنون جدید» (Novum Organum) را تهیه کرد که در آن، روش علمی خودش را ارائه داد؛ او طرح سازماندهی مجدد علوم را در «احیاء العلوم» (Instauratio Magna) تهیه کرد؛ و چندین اثر فلسفی کوچک نوشت. بیکن در 1621 بعد از متهم شدن به دریافت رشوه، از اریکه قدرت ساقط شد. او، که از سرگرمیهای محبوبش محروم شده بود، اجازة دسترسی به پزشکش را نداشت، و از مجلس نیز اخراج شده بود، مهارتهای ادبی خودش را در خدمت پادشاه گذاشت و در بین کارهای دیگر، چکیدهای از قوانین، تاریخ بریتانیای کبیر و زندگینامههای پادشاهان تودور را نوشت. دو عنوان از شش عنوان تاریخ طبیعی برنامهریزی شده تألیف شدند - «تاریخ بادها» (Historia Ventorum)، که در 1622 منتشر شد، و «تاریخ زندگی و مرگ» (Historia Vitae et Mortis)، کهسال بعد از آن چاپ شد. مجموعه مقالات او بهصورت جامع با عنوان مقالات در 1612 منتشر شد. چاپ سوم این مجموعه در 1625 با اضافات بیشتری به چاپ رسید.
