نلسون، نام اصلی او نلسون الگرن ایبرهم (ت. 28 مارس 1909، دیترویت، ایالت میشیگان، امریکا- و. 9 می 1981، سگ هاربر، ایالت نیویورک) نویسنده‌‌ای که رمان‌هایش درباره فقرا از دلِ ناتورالیسمی یکنواخت با بینش او از غرور، شوخ‌طبعی و اشتیاق سیریناپذیر آنها برخاسته است. او با مهارتی چشمگیر، فضای نواحی جنوب شهر را توصیف میکند. الگرن پسر یک تعمیرکار بود و در شیکاگو پرورش یافت؛ جایی‌که وقتی سه‌ساله بود، خانوادهاش به آنجا نقل مکان کردند. او با تلاش فراوان به دانشگاه ایلی‌نویز راه یافت و در بحبوبه رکود اقتصادی امریکا در رشتة روزنامهنگاری فارغالتحصیل شد. مشاغل مختلفی را امتحان کرد. در طول این دوره، او نشریه ادواری The New Anvil را با همکاری نویسنده طبقه کارگر، جک کانروی، سردبیری کرد. اولین رمانش به نام «چکمه‌پوش» (Somebody in Boots, 1935) خانه‌به‌دوشیِ جوان سفیدپوست و فقیر تگزاسی را به تصویر می‌کشد که در میان ولگردان و کارتن‌خواب‌های شیکاگو سر درمی‌آورد. «هرگز صبح نمیآید» (Never Come Morning, 1942) از لهستانی خرده‌پای بزهکاری صحبت میکند که رویای فرار از محیط نفرتانگیز شمال غرب شیکاگو را از طریق شرکت در مسابقات مشتزنی حرفهای همراه با جایزه در سر می‌پروراند. الگرن به‌عنوان یک نظامی واحد پزشکی در طول جنگ جهانی دوم خدمت کرد. سپس، مجموعة داستان کوتاهش را به نام «بیابان نئون» (Neon 1947Wilderness,) چاپ کرد که بعضی از بهترین نوشتههایش را دربرمیگیرد. اولین موفقیت عمومی الگرن با داستان «مردی با بازوی طلایی»(The Man With The Golden Arm,1949 / فیلم آن در 1956) بود که جایزه کتاب ملی را برنده شد. قهرمان این رمان فرنکی مشین، ورق‌ریز بازی پوکر، است که بازوی طلایی او به‌علت اعتیادش به مواد مخدر دچار رعشه شده است. الگرن با رمان مقامهوار «در یک قدمی جانب وحشی»(A Walk on The Wild Side,1956/فیلم آن در1962)، با وصف زندگی یک کولی در نیواورلیئنز به سبک دهه 1930 برگشت. آثار غیرداستانی وی شامل شعر منثورِ «شیکاگو در حال ساختن» (Chicago, City on the Make, 1951)و داستان‌‌های کوتاهی که در مجموعه‌های «چه کسی یک امریکایی را گم کرد؟» (Who Lost anAmerican$1, 1963)، و «یادداشت‌هایی از دفتر خاطرات دریا، همینگوی تمام راه» (Notes from a Sea Diary: Hemingway All the way, 1956) گردآوری شد، می‌شود.
