(ت. احتمالاً در ریبراک ]فرانسه[؛ شکوفایی 1200- 1180) شاعر پرآوازه و دورهگرد روستایی و استاد سبک شعری تروبار کلوس، سبکی متشکل از اوزان پیچیده، قوافی ظریف و واژگانی که بیشتر بهعلت موسیقی بیانی و نه معنایشان انتخاب شدهاند. آرنو، که نجیبزاده بود، بهعنوان شاعری دورهگرد شناخته میشد. خلق قالب شعری سستینا را، که متشکل از شش بند ششبیتی غیرهمقافیه و طرحی پیچیده از تکرار واژههاست، به او نسبت میدهند. پترارک و در قرن بیستم ازرا پاوند و تی. اس. الیوت، تبحر او را در زبان ستوده بودند. با وجود این، بیشتر تأثیرگذاریاش را بر دانته داشت که از او تقلید میکرد و در بخش برزخِ «کمدی الهی»اش (The Divine Comedy) به او در کسوت شاعری محلی، جایگاه ویژهای بخشید. نطق آرنو در قالب شعر روستایی، تنها متن غیرایتالیایی کمدی الهی است.
