اِروه، نام مستعارِ ژان- پیئر- ماری اروه بازن (ت. 17 آوریل 1911، آنژه، فرانسه) شاعر، رماننویس، و نویسنده داستان کوتاه که طبیعتگرایی را در ادبیات داستانی فرانسۀ پس از جنگ دوباره زنده کرد. او برادرزاده بزرگ رماننویسی کاتولیک با همین نام بود. بازن، که تا نزدیکی میانسالی یاغی و قلندرپیشه بود، پس از پشت سر گذاشتن آموزش سخت آکادمیک، سالها مشاجرات خانوادگی، و شکست مالی و شغلی بالاخره در 1948 با اثر خودنگاشتی به نام «افعی در مشت» (Vipère au poing) به شهرت ادبی رسید. طبیعت یاغی و سرکش وی در «سر به دیوار» (La Tête contre les murs, 1949)، رمانی درباره نهادهای جزایی و سیستمی قضایی که آنها را حمایت میکند، و در دومین رمان خودنگاشتاش «مرگ اسب کوچک» (La Mort du Petit cheval, 1950) آشکار و نمایان است. بازن، با دست کشیدن از شیطنتهای دوران جوانی، یک اخلاقگرا شد. او علاقه و محبت پدرانه را در «به نام پسر» (Au nom du fils, 1960) و خویشتنداری معنوی و روحانی را در «بلند شو و راه برو» (Lève-toi et marche, 1952 / «پشتکار») و مسئولیت زناشویی را در «مادرسالار» (Le Matrimoine, 1967) آشکار کرد. آثار بعدیاش رمانهای «مادم ایکس» (Madam Ex, 1957)، و «یک آتش آتش دیگر را میبلعد» (Un Feu devore un autre feu, 1978)، و کتابهای شعر «نشانها» (Traits, 1976)، و «آنچه که من باور دارم» (Ce que je crois, 1977) نام دارند.
