نام کامل او، ژوزه اوزوالد د سوسا اندراجی (ت. 11 ژانویه 1890، سائوپائولو، برزیل - و. 22 اکتبر 1954، سائوپائولو) شاعر، نمایشنامهنویس، رماننویس، آشوبگر اجتماعی، انقلابی و نیز یکی از رهبران نهضت هنری نوین برزیل. اندراجی، که در خانوادهای ثروتمند و اشرافی به دنیا آمده بود، در دوران جوانی به سراسر اروپا سفر کرد و با گرایشهای ادبی پیشرو در پاریس و ایتالیا آشنا شد. پس از بازگشت به سائوپائولو، مدرک حقوق خود را در 1919 دریافت کرد و با ماریو د اندراجی (هیچ نسبتی با او ندارد) در 1922 به سازماندهی «هفته هنر نوین» (Semana de Arte Moderna) کمک کرد تا تجدد را به مردم معرفی کند. اندراجی در مرامنامه ادبی خود، «جنگل برزیل» (Pau-Brasi, 1925)، بهطور خاص روی ابعاد ملیگرایانه تجدد کار کرده است. او خواهان بازگشت به آن چیزی بوده که خودجوشی ابتدایی ادبیات بومیهای برزیلی مینامد؛ او تأکید میکند که برزیل نوین باید از میراث خاص خودآگاهی یابد؛ به این منظور، وی جنبشی ادبی را به نام «آدمخواری» (Antropofagia) بنیاد نهاد؛ یک گروه انشعابی از تجدد که اگرچه مدت طولانی دوام نیاورد، اما بهسبب تأکیدش بر موضوعات بومی و عامیانه تأثیر بسزایی برجای نهاد. پس از مرگ او، رمانهایش عمدتاً بهعلت اصالت سبک و معانی گستردهشان، بسیار تمجید شدند که بهطور خاص میتوان به «خاطرات عشقی ژوئاون میرامار» (Memórias sentimentais de João Miramar, 1924)اشاره کرد.
