(شکوفایی حدود 315 تا 245 ق.م، [مقدونیه، یونان]) شاعر یونانی اهل سولی در کیلیکیا، که عمدتاً بهواسطه شعرش در مورد ستارهشناسی به نام «پدیدهها» (Phaenomea) شهرت دارد. آراتوس در دربار آنتیگونوس دوم، پادشاه مقدونیه، و آنتیوخوس اول، پادشاه سوریه، اقامت داشت. پدیدهها شعری تعلیمی بهصورت مسدّس (ششرکنی)، تنها اثری از اوست که بهطور کامل باقی مانده است. سطور 1 تا 757 این کتاب، اثری منثور درباره ستارهشناسی را بهصورت شعر درآورده است. این اثر منثور متعلق به ائودوکسوس اهل کنیدوس است که احتمالاً در فاصله 390 تا 340 ق.م میزیسته است، درحالیکه ابیات 758 تا 1154 به علائم آبوهوایی میپردازند و بهوضوح به آثار قدیمتر در زمینه آبوهوا مربوط میشوند. این شعر بهسرعت مورد استقبال واقع شد و بحثهای فراوانی را برانگیخت که مهمترین آن از سوی هیپارخوس (حدود 150 ق.م) ارائه شد و هنوز باقی است. پدیدهها در بین رومیها طرفداران فراوانی داشت. سیسرو، سزار گرمانیکوس و آوینوس آن را ترجمه کردند. ترجمههای سزار گرمانیکوس و اوینوس بهصورت کامل و نیز بخشهایی از ترجمه سیسرو هنوز باقی هستند. یک بیت از بخش مقدماتی مربوط به زئوس، بهعلت آنکه پُل آن را در انجیل نقل کرده است، بسیار شهرت یافته است.
