آلوئیزیو یا آلوئیسیو (ت. 14 آوریل 1857، سائو لوئیس، مارانیاون، برزیل- و. 21 ژانویه 1913، بوئنوس آیرس، آرژانتین) رماننویسی که الگویی را برای رمانهای طبیعتگرایانه در برزیل ارائه کرد و اثرش طلایهدار رمانهای اعتراضآمیز اجتماعی بعدی شد. آزودو در مدرسه هنرهای عالی ریودو ژانیرو تحصیل کرد و روزنامهنگار شد. آثارش، که براساس رمانهای طبیعتگرایانه امیلزولا بود، آکنده از تمایلات مخالف بردهداری، ضدروحانیت و ضدطبقه متوسط جامعه است که جنبههای مختلف زندگی برزیلی روزگار وی را به تصویر میکشد. اولین موفقیت او در اثر «دورگه» (O mulato, 1881) در ارتباط با تعصب نژادی است. دو رمان مهم و برجسته دیگر او به نام «خانه شبانهروزی» (Casa de pensão, 1884) و «مستغلات برزیلی» (O cortico, 1890) به بررسی تفضیلی و کاملاً انتقادی گروه نوپای طبقه متوسط جامعه ریودو ژانیرو میپردازند. آزودو در 37 سالگی از زندگی ادبی خود کنارهگیری کرد و به فعالیت سیاسی پرداخت.
