ایروینگ (اَدیسون) (ت. 26 سپتامبر 1859، پیرپونت، امریکا- و. 24 فوریه 1950، وایت پلینز) روزنامهنگار و داستاننویسی که کتابهایش، که موقعیت مکانی و زمانی آنها عموماً در شمال ایالت نیویورک جریان دارد، طنزآمیز و پر از توصیفهای عمیق در مورد شخصیتهاست. او کارش را در کسوت یک روزنامهگار شروع کرد. در 1883 در بروکلین نیویورک اولین اتحادیه روزنامة جدید را بنا نهاد و از طریق خدمات این اتحادیه آثار داستانی نویسندگانی مانند جوزف کنراد، رودیارد کیپلینگ و استیون کرین و نیز برخی از آثار غیرداستانی را توزیع کرد. از 1898 تا 1900 سردبیر New York World بود. رمان «اِبِن هلدن: قصهای از سرزمین جنوب» (Eben Holden: A Tale of North Country, 1900) او بیش از یک میلیون نسخه فروخته شد. این اثر تصویری درست از زندگی کشاورزی و کشاورزان در شمال ایالت نیویورک در قرن نوزدهم بهدست میدهد. «دری و من» (D'ri and I, 1901) داستانی است درباره جنگ دریاچة اری در جنگ 1812، که عامهپسند نیز بود. آثار مورد علاقه خود او «نور در زمین بیدرخت» (The Light in the Clearing, 1917) و «مردی برای اعصار: داستان سازندگان دموکراسی» (A Man for the Ages: A Story of Democaracy, 1919)، که این اثر داستان زندگی ایبرهم لینکلن است، بود. «عقاید یک یانکی شاد» (Opinions of a Cheerful Yankee, 1926)، «بالا آمدن از جاده، خاطرات کودکی سرزمین شمال» (Coming up the Road, Memories of a North Country Boyhood, 1928)، و «از ذخایر حافظه» (From Stores of Memory, 1938) زندگینامه خودنگاشت بودند.
