بانو اَن، نام خانوادگی اصلی او لیندزی (ت. 8 دسامبر 1750، بَلکریس هاوس، فایفشر، اسکاتلند ـ و. 6 می 1825، لندن، انگلیس) نویسندة ترانه معروف «اولد رابین گری» (Auld Robin Gray, 1771). او در 1763 با سِر اندرو بارنرد ازدواج کرد و وقتی همسرش در 1797 در دماغه امیدِ نیک به سمت فرماندار سلطنتی مستعمرهنشین تعیین شد، او را در سفر به آنجا همراهی کرد. یادداشتهای او، که با نامِ «بانو اَن بارنرد در دماغه،1797-1802» (Lady Anne Barnard at the Cape, 1797-1802) منتشر شد، منبع ارزشمند اطلاعات درباره اشغال دماغۀ امید نیک بهوسیلۀ انگلیس در این دوران است. وقتی دماغۀ امید نیک به هلند واگذار شد، (1802)، او و همسرش برای همیشه در لندن اقامت گزیدند. «اولد رابین گری»، که بر پایه وزن ترانهای قدیمی نوشته شده، اولینبار بدون ذکر نام نویسنده منتشر گردید. در 1823 او تألیف کتاب را به دوستش سِر والتر اسکات نسبت داد و او در 1825 ویرایشی از این ترانه را آماده کرد.