ایلزه (ت. 1 نوامبر 1921، وین، اتریش) شاعر و نثرنویس اتریشی که آثارش اغلب رویایی، فراواقعی و در قالب حکایت تمثیلی، منعکسکننده نگرانی و مشغله ذهنی وی از آزار و شکنجه یهودیان به دست نازیها در طی جنگ جهانی دوم است. تحصیلات ایخینگر با جنگ جهانی دوم دچار وقفه شد، چون او نیمهیهودی بود، از ورودش به دانشکده پزشکی جلوگیری شد. اگرچه او سرانجام در 1947 تحصیل در دانشکده پزشکی را شروع کرد، اما برای متمرکز کردن فکر خود روی نوشتن، تحصیل را ترک کرد. تنها رمان وی، «امید بزرگتر»(Die grössere Hoffnung / ترجمه انگلیسی آن، «بچههای هرود» نام دارد)، در 1948 چاپ شد. علاوه بر رمانش، «سخن گفتن بر چوبهدار» (Rede unter dem Galgen, 1951 / ترجمه انگلیسی آن، «مرد در راه و داستانهای دیگر» نام دارد)؛ «دکمهها» (Knöpfe, 1953)، نمایشی رادیویی که در آن کارگران یک کارخانه دکمهسازی بهآرامی به تولید مشغول هستند و کار میکنند؛ «میدانها و خیابانها» (Plätze undStrassen, 1954)، که تفکراتی درباره کوچهها و میدانهای وین است؛ «هرگز در هیچ زمانی» (Zu keiner stunde, 1957)، که مجموعهای از گفتوگوهای غیرواقعی و خیالی است؛ و مجموعه داستانهای کوتاه «کلمات درجه دوم» (Schlechte Wörter, 1976)، که در آن زبان گاهی مانعی برای ارتباط درنظر گرفته میشود، از دیگر آثار ایخینگر هستند.
