تئودور دو، نام کامل او اتیئن-کلود- ژان- باتیست- تئودور- فولَن دو بانویل (ت. 14 مارس 1823، مولن، فرانسه- و. 13 مارس 1891، پاریس) شاعر نیمة قرن نوزدهم فرانسه که آخرین مرید و پیرو مکتب رمانتیسم و رهبر نهضت پارناس و شخص مؤثر در سمبلیستها بود. اولین کتاب شعرش، «کاریاتیدها» (Les Cariatides, 1842)، بیشتر رهین سبک و شیوه ویکتور هوگو بود. «رسالهای کوچک در مورد شعر فرانسه» (Petit Traité de poésie française, 1872) او علاقهاش به اصطلاحات فنی شعرگویی را، که خود او استاد آن شد، نشان میدهد. بانویل با قالبهای ثابت گوناگون، که از نیمه قرن شانزدهم نادیده گرفته شده بود، تجارب شعری خود را به محل آزمون گذاشت که از این میان میتوان به ترانه و ترجیع اشاره کرد. معروفترین مجموعه وی «قصاید عجیبوغریب» (Les odes funambulesques, 1873) است.
