میهالی (ت. 26 نوامبر 1883، سکسارد، مجارستان، اتریش- مجارستان- و. 4 آگوست 1941، بوداپست) شاعر، رماننویس، رسالهنویس و مترجمی که نقش مهمی در حیات ادبی کشورش بازی کرد. بابیچ در دانشگاه بوداپست تحصیل کرد و اولین کتاب شعرش در 1909 منتشر شد. او در دبیرستانهای خارج از مرکز، به تدریس مشغول بود تا اینکه در زمان جنگ جهانی اول بهعلت دیدگاههای صلحطلبانهاش مجبور به استعفا شد. پس از آن، همه توانش را صرف ادبیات کرد. وی عضو انجمن ادبیای بود که در آن آندره آدی، ژیگموندی موریتس و دژو کوستولاینی حضور داشتند و آثار ادبیشان در نشریه دورهای Nyugat («غرب»؛ تأسیس شده در 1908)، یکی از مهمترین مجلات انتقادی در تاریخ ادبی مجارستان، چاپ میشد. بابیچ در 1929 سردبیر آن مجله شد. شعر بابیچ خردمندانه و فهم آن مشکل بود، امّا نثرش قابل فهمتر بود. در میان رمانهایش، «کودکان مرگ» (Halálfiai, 1927)، که توصیفی دلسوزانه از انحطاط و زوال طبقه متوسط است، شهرت دارد. ترجمههای وی شامل نمایشنامههای سوفوکلس، «کمدی الهی» اثر دانته، سرودهای مذهبی لاتین و آثار ویلیام شکسپیر و ی. و. فون گوته است.
