ژوزه دِ، نام کامل او ژوزه مارتینینو دِ آلنکار (ت. 1 می 1829، مسجانا، برزیل- و. 12 دسامبر 1877، ریو دو ژانیرو) روزنامهنگار، رماننویس و نمایشنامهنویسی که با رمان «گوارانی سرخپوست» (O Guarani, 1957) آغازگر سبکی مرسوم به رمان سرخپوستی برزیلی(Indianista Novel،حکایتهای رمانتیک دربارة زندگی بومیان) شناخته میشود. گوارانی سرخپوست ماجرای عشق افلاطونی پری، یک بدوی اصیل، و سِسی، دختر یک مالک توانگر، را توصیف میکند. مشهورترین رمان بعدی آلنکار، «ایراسما» (Iracema, 1865)، به عشق دوشیزه زیباروی سرخپوست نسبت به یک سرباز پرتغالی میپردازد. وی در «گائوچو»(O gaúcho, 1870) و «ساکن خانة پشتی»(O sertanejo, 1876) زندگی در سرزمینهای مرزی برزیل را مطرح میکند. او در رمانهایی نظیر «لوسیولا» (Lucíola, 1862)، «دیوا» (Diva, 1894)، و «سنهورا» (Senhora, 1875) اساسی را برای داستانهای روانشناختی برزیلی مهیا کرد. آلنکار، که پدر ادبیات داستانی برزیل بهشمار میرود, رمان تاریخی را نیز در آثاری همچون «معادن نقره» (As minas de prata, 1862) پرورش داد. آلنکار حقوقدان، نمایندة مجلس و وزیر دادگستری نیز بود (70-1868).
