تامس بِیلی (ت. 11 نوامبر 1836، پورتسمت، نیوهمپشر، ایالات متحده امریکا-و. 19 مارس 1907، بوستون، مساچوستس) شاعر، نویسنده داستان کوتاه و ویراستار که استفاده او از پایانهای غافلگیرکننده، سنت نگارش داستان کوتاه در امریکا را متأثر ساخت. او در اثر کلاسیک و مشهورش «داستان یک پسر بد» (The Story of a Bad Boy,1870)از تجربیات کودکیاش در نیوهمپشر استفاده کرد. آلدریچ در سیزده سالگی مدرسه را ترک کرد تا به فروشندگی در نیویورک بپردازد، اما خیلی زود نویسندگی برای روزنامهها و مجلات مختلف را آغاز کرد. او پس از چاپ اولین کتاب شعرش به نام «زنگها» (The Bells, 1855)، منتقد ادبی کهتر مجله New York Evening Mirrorو پس از آن سردبیر مجله HomeJournal شد. او از 1881 تا 1890 سردبیر مجله TheAtlantic Monthly(هماکنون The Atlantic) گردید. اشعار وی، که منعکسکنندة فضای فرهنگی نیوانگلند و مسافرتهای پیدرپی او به اروپا هستند، در کتابهایی همچون « پارچة زرین» (Cloth of Gold, 1874)، «گل و خار» (Flower and Thorn, 1877)، «مرسدس و سایر اشعار تغزّلی» (Mercedes and Later Lyrics, 1884)، و «برجهای ویندهم» (Windham Towers, 1890) به چاپ رسیدند. مشهورترین اثر منثور او، «مارجری داو و دیگر مردمان» (Marjorie Daw and Other People, 1973)، مجموعهای از داستان کوتاه است.
