هوریشو، کهتر (ت. 13 ژانویه 1832، چلسی، مساچوستس، ایالات متحده امریکا - و. 18 جولای 1899، نیتیک، مساچوستس) یکی از محبوبترین نویسندگان امریکایی پایان قرن نوزدهم که شاید بیش از دیگر همعصرانش، جامعهاش را متأثر ساخت. اَلجر پسر کشیشی یکتاپرست بود. او به نویسندگی علاقهمند شد و در دانشگاه هاروارد در حوزه آثار کلاسیک مورد توجه قرار گرفت. در 1852 با درجه افتخاری Phi Beta Kappa از آن دانشگاه فارغالتحصیل شد. او پس از فارغالتحصیلی به تدریس در مدارس و نویسندگی برای مجلات مشغول شد. در 1857 در مدرسه الهیات هاروارد ثبت نام کرد و در 1860 از آنجا فارغالتحصیل شد. وی در 1864 بهسمت کشیش گماشته شد و کار در کلیسایی واقع در بروستر ایالت مساچوستس را بهعهده گرفت؛ اما پس از اتهامات وارده به وی، که حاکی از روابط جنسیاش او با پسربچههای آن محل بود، در 1866 مجبور به ترک آنجا شد. او در آن سال به نیویورک رفت و با چاپ و استقبال فوقالعاده از اثرش «دیک ژندهپوش»(RaggedDick,1868)، داستان پسری واکسی که نهایتاً ثروتمند میشود، گونهای از داستاننویسی را یافت که بعداً صد جلد کتاب با آن کیفیت به نگارش درآورد. اَلجر در زنجیره ثابتی از کتابهایی که تقریباً یکسان بودهاند و تنها تفاوتشان نام شخصیتهایشان بود، اظهار داشت که فرد فقیر اما درستکار میتواند با صداقت، استقامت و سختکوشی به پاداش منصفانه برسد. گرچه تقریباً همیشه این پاداش با کمک خوششانسی به قهرمان داستان او میرسید. مشهورترین کتابهای او «دیک ژندهپوش»، «شانس و شهامت» (Luck and Pluck)، و مجموعة «تام ژندهپوش» (Tattered Tom) بودند. کتابهای او بیش از 20.000.000 نسخه فروش داشت، به رغم اینکه طرح، شخصیتپردازی و گفتوگوی آنها بهشکلی همیشگی و شدیداً بد بود.
