ساواکو (ت. 20 ژانویه 1931، واکایاما، ژاپن- و. 30 آگوست 1984، توکیو) نویسنده رمان و داستان کوتاه، و نمایشنامهنویس ژاپنی که با رمانهای واقعگرای اجتماعی پیدرپی، که زندگی خانوادگی در ژاپن را به ترتیب زمان مینویسد، طیف وسیعی از خوانندگان را جذب کرد. آریوشی از 1949 تا 1952 در کالج مسیحی زنان توکیو، ادبیات و تئاتر خواند. بعد از فارغالتحصیل شدن، به جمع کارمندان شرکت انتشاراتی پیوست، سپس با مجلات ادبی همکاری کرد، برای گروه رقص تئاتری کار کرد، شروع به نوشتن داستانهای کوتاه برای تئاتر، تلویزیون و رادیو پرداخت. اولین رمان مهم آریوشی، «رودخانة کی» (Kinokawa, 1959)، سه نسل زنان اشرافی قرن بیستم را بهترتیب زمان مینویسد. «همسر دکتر» (Hanoka Seishūno tsuma, 1967)، که شاید مشهورترین اثر وی باشد، دربارة همسر شجاع و مادر قدرتطلب و سلطهجوی دکتر هانائوکا سِیشو است که در قرن نوزدهم جراح و در استفاده از بیهوشی برای جراحی پیشگام بود. رمانهای وی موضوعات اجتماعی مانند نژادپرستی را در «بدون زنگ» (Hishoku, 1967)؛ پیرستیزی را در «سالهای پایانی عمر» (Kōkotso no hito, 1972)؛ از آلودگی محیطزیست در «آلودگی مرکب» (Fukugō osen, 1975) انتقاد میکند. او همچنین چندین داستان کوتاه و نیز رمان تاریخیِ «عظمت پرنسس کازو» (Kazu no miyasama otome, 1978) و سفرنامة «گزارش چین» (Chūgoku repōto, 1979) را نوشت.
