(ت. 16 فوریه 1838، بوستون، مساچوستس، ایالات متحده- و. 27 مارس 1918، واشنگتن دی. سی.) مورخ امریکایی، ادیب و نویسندة یکی از برجستهترین آثار خودزندگینامهای ادبیات غرب با عنوان «تربیت هنری ادمز» (The Education of Henry Adams, 1918). وی نتیجه جان ادمز و نوه جان کوئینسی ادمز بود که هر دوی آنها رؤسای جمهوری ایالات متحده امریکا بودند. او در 1858 از دانشگاه هاروارد فارغالتحصیل شد و به سفری طولانی در قاره اروپا رفت. در 1816 به همراه پدرش، که در آن زمان نماینده ایالات متحده در انگلستان بود، به لندن رفت و در آنجا تا 1868 بهعنوان منشی خصوصی وی خدمت کرد. به هنگام بازگشت به ایالات متحده بهعنوان خبرنگار روزنامه The Nation و سایر روزنامههای مطرح آن روزگار به واشنگتن دی. سی. رفت. وی مقالات بیشماری را به رشته تحریر درآورد که در آن، به افشاگری در خصوص فساد سیاسی میپرداخت و فعالیتهای اصلاحطلبانه خود را در مقام سردبیر روزنامه North American Review (1870-1876) ادامه داد، اما با شکست هاریس گریلی در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ایالات متحده، روحیه خویش را از دست داد. وی در کتابی که بهصورت ناشناس و بدون نام نویسنده با عنوان «دموکراسی، داستانی امریکایی»(Democracy, an American Novel, 1880) منتشر کرد بیاعتمادی خود به مردم امریکا را روایت کرد. در 1870 بهعنوان استاد تاریخ دوره قرون وسطا در دانشگاه هاروارد مشغول تدریس شد. در 1877 از سمت خویش استعفا کرد و اندکی پس از آن، دو اثر زندگینامهای با عناوین «زندگی البرت گلاتین»(The Life of Albert Gallatin, 1879) و «جان رندلف» (John Randolph, 1882) به رشته تحریر درآورد. تحقیقاتی که در زمینه دموکراسی در ایالات متحده انجام داد، دستمایه تدوین و نگارش اثری نه جلدی با عنوان «تاریخ ایالات متحده امریکا» (History of the United States of America, 1889-91) شد که اثری عالمانه است و توانست بهسرعت توجه همگان را به خود جلب کند. در 1884 کتابی را با عنوان «اِستر»(Esther) با نامی مستعار به چاپ رساند. سال بعد از آن، همسرش مریئن هوپر (معروف به کلوور) پس از سیزده سال زندگی مشترک با وی دست به خودکشی زد. از دهه 1870 تا سالهای پایانی عمر ادمز، متفکران امریکایی در منزل وی جمع میشدند تا در خصوص موضوعاتی نظیر هنر، علوم، سیاست و ادبیات به بحث و تبادلنظر بپردازند. نزدیکترین دوستان وی کلرنس کینگ، زمینشناس، و جای هی، دیپلمات، بودند؛ بهگونهای که نمیشد ادمز را از کینگ جدا کرد. مکاتباتی را که این دو با یکدیگر داشتند میتوان اثری مرجع بهحساب آورد که در آن، تمام مسائل از غیبتکردنها گرفته تا اصلیترین جریانات فکری آن زمان یافت میشود. ادمز در طی چند سفری که به فرانسه داشت، به تحقیق و پژوهش درخصوص حکومتهای مذهبی دوران قرون وسطا پرداخت و در اثر خویش با عنوان «مون سن- میشل و شارتر» (Mont-Saint-Michel and Chartres, 1913) نگاه قرون وسطا به جهان را از روی شواهد موجود در کلیساهای جامع فرانسه روایت کرد. اثر دیگر وی تربیت هنری ادمز، که تکملهای بر «شارتر» (Chartres) است، بهعنوان بهترین اثر وی محسوب میشود و از میان همة زندگینامههای خودنگاشت درحکم یکی از برجستهترینها بهحساب میآید. ادمز در 1908 به ویرایش مکاتبات و خاطرات دوست خود جان هی پرداخت که از 1898 تا 1905 وزیر امور خارجه امریکا بود. آخرین اثر وی با عنوان «زندگی جورج کبوت لاج»(The Life of George Cabot Lodge) در 1911 منتشر شد.
