ژان ژاک (آنتوان) (ت. 12 آگوست 1800، لیون، فرانسه- و. 27 مارس 1864، پو) تاریخدان و زبانشناس فرانسوی که آغازگر پژوهشهای با اهمیتی درباره ریشههای مختلف فرهنگی زبانهای اروپای غربی و اسطورهشناسی بود. او، که پسر دانشمند برجسته آندره - ماری آمپر بود، در 1826 برای اولین بار به آلمان سفر کرد. بهعلت پژوهشهایش در حوزه اسطورهشناسی اسکاندیناوی، در 1830 کرسی استادی تاریخ ادبیات خارجی دانشگاه سوربن پاریس را به خود اختصاص داد. سه سال بعد در کالج فرانسه استاد شد و در آنجا تحقیقات برای آثار زبانشناسی برجستهاش را به انجام رساند، که «تاریخ ادبیات فرانسه پیش از قرن دوازده»(Histoire littéraire de la France avant le douzième siècle, 1839-40) در سه جلد و «تاریخ شکلگیری زبان فرانسه»(Histoire de la formation de la langue française, 1841) از آن جملهاند. او، که دلباخته زیبایی فوقالعاده میزبانش مادام دو رکامیه- خانمی بسیار مسنتر از خودش- شده بود، مشتری دائمی سالن او شد. آمپر در 1848 برای عضویت در فرهنگستان فرانسه انتخاب شد. مشهورترین اثر تاریخی او «تاریخ روم در روم» (L'Histoire romaine à Rome, 1861-64) در چهار جلد است؛ دیگر آثار او «در باب تاریخ شعر» (De l’histoire de la poésie, 1830)، «سفرهایی در امریکا: ایالات متحده، کوبا، و مکزیک» (Promenade en Amérique: États-Unis, Cuba et Mexique, 1855)نام دارند.
