آنری (ت. 17 می 1873، آنییر، فرانسه- و. 30 آگوست 1935، مسکو، روسیه، اتحاد جماهیر شوروی سابق) رماننویس و عضو گروه مهمی از نویسندگان فرانسوی، که دوره 1910 تا 1939 را دربر میگرفت و خاطرات جنگ را با تفکرات اخلاقی و سیاسی به هم آمیخت. باربوس در جایگاه شاعری نونمادگرا فعالیت خود را با نگارش «سوگواران» (Pleureuses, 1895) شروع کرد و در جایگاه رماننویسی نوطبیعتگرا با «دوزخ» (L’Enfer, 1908) به آن ادامه داد. در 1914 عضو داوطلب پیادهنظام شد، دو بار بهسبب شجاعت و دلاوری از او تقدیر بهعمل آمد و در 1917 بهعلت مجروحیت از خدمت مرخص شد. «زیر آتش: خاطرات یک جوخه» (Le Feu: journal d'une escouade, 1916)، که روایتی دست اول از زندگی سربازان فرانسوی در جنگ جهانی اول است، برنده جایزه گنکور شد. تجربه جنگ، باربوس را صلحطلب، سپس یک کمونیست مبارز و عضو سازمان بینالمللی صلح کرد. بعد از «روشنایی» (Clarté, 1919) آثارش جهتگیری سیاسی معینی بهدست آورد.
