(ت. 25 نوامبر 1926، بریستول، پنسیلوانیا، ایالات متحده) نویسنده امریکایی پرکارِ داستانهای علمی و تخیلی و رویاپردازانه که عمدتاً بهسبب توجه زیادش به جزئیات علمی مورد ستایش است. اندرسن اولین داستان علمی- تخیلی خود را درحالی به چاپ رساند که هنوز دانشجوی مقطع کارشناسی در دانشگاه مینیسوتا بود؛ وی پس از فراغت از تحصیل با اخذ مدرک فیزیک در 1948، نویسندهای آزاد و مستقل شد. اولین رمانش را به نام «بر بام زمان» (The Vault of the Ages) در 1952 به چاپ رساند و پس از آن هر ساله چندین کتاب نوشت. شماری از آثار او به «تاریخ آینده» میپردازند؛ آنچه او آن را تمدن فنی مینامد، دورهای که از 2100 آغاز و تا 7100 به طول میانجامد. عمده محتوای جامعهشناختی، سیاسی، و اقتصادی این کتابها مانند «جاسوس امپراتوری تران» (Agent of the Terran Empire, 1965) از الگوهایی برگرفته شده که به عصر اکتشاف در اروپا مربوط میشوند. اندرسن در اثر «تائو زیرو» (Tau Zero, 1970)، که برخی آن را بهترین اثر وی میدانند، از عرصه گسترده تاریخ آینده رو برمیگرداند و زمینه داستان را به یک کشتی فضایی محدود میکند که سرعت آن به سرعت نور نزدیک میشود. مسافران در درون آن زمان را بهگونهای تجربه میکنند که همواره آن را میشناختهاند، اما درعینحال، از پشت پنجره آن شاهد فروپاشی و احیای مجدد جهان هستی هستند. علاقه اندرسن به زبانها و ادبیات منطقه اسکاندیناوی الهامبخش بسیاری از رمانهای خیالی وی است. بهعنوان مثال «فرزندان پری مرد دریایی» (The Merman’s Children, 1979) بدبختی بازماندگان پری مردان دریایی را در اجتماع انسانهای معمولی روایت میکند؛ این موضوع را میتوان در ادبیات عامیانه – عاشقانه دانمارک در قرون وسطی مشاهده کرد.
