نمایشنامهای در یازده پرده از اوژن یونسکو که «ضدّ نمایش» تلّقی شد. این نمایشنامه برای اولینبار در 1950 به روی صحنه رفت و در 1954 با عنوان «آوازخوان طاس» (La Cantatrice chauve/ عنوان به «دونا خوانندۀ طاس» (The Bald Prima Donna نیز ترجمه شده است) منتشر شد. این نمایشنامه نمونة برجستهای از تئاتر پوچی است که گفتوگوهای بیمعنی بین دو زوج را دربر میگیرد و در نهایت به حرفهای بیسروته و گنگ تبدیل میشود.
